شنبه - 2017 مي 27 - 2 رمضان 1438 - 6 خرداد 1396
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 186376
تاریخ انتشار : 21 تیر 1395 11:40
تعداد مشاهدات : 131

گناه از دیدگاه اسلام و مسیحیت و بودا

- قوانين و مجازات ها در متون ديني بودايي الف) مقصود از قانون در متون ديني بودايي كلمه سانسكريت دارما (يا داما در پالي) براي هندوان و بوداييان حائز اهميت است. اين كلمه را مي توان به قانون، حقيقت، آموزش و يا عدالت ترجمه كرد. قانون در والاترين شكل خود، حقيقت غايي اشياء آنچنان كه هست، و نيز نحوه به عمل در آوردن اين آرمان را تبيين مي كند. در عين حال دارما مبين تعهدات فرد است با توجه به جايگاه او در جامعه و مرحله اي از زندگي كه در آن قرار دارد. در اين معنا، دارما يك شيوه زندگي است؛ نام ديگر تعاليم بودا، بودا دارما است. نخستين موعظه بودا، «به گردش درآوردن چرخ قانون»، نام دارد. بدين ترتيب، انديشه قانون در جامعه، به عنوان يك نيروي مثبت و مقوم، و نه فقط نيروي تحريمي و تنبيهي، طرح مي گردد. به اعتقاد بوداييان، حاكم خوب قانون را به معناي آرمان غايي زندگي، اقامه مي كند. حاكم يا حتي حكومت، دارماراجا، يعني پادشاه عادل، خوانده مي شود. آشوكا، با اين روحيه فرمان هاي خود را تنظيم مي كرد، وزيران دارما را منصوب مي نمود تا آن ها را براي مردم بخوانند. در يكي از اين فرمان ها آمده است: "اينك آشوكا به شما مي آموزد كه ارزش و قداست حيات را محترم شماريد، از كشتن جانوران و از بدرفتاري با موجودات زنده خودداري كنيد، در روابط انساني مهربان باشيد، و مادر، پدر، سالمندان، فقرا، بيچارگان، بردگان و خدمتكاران را احترام نماييد. "همچنين قانون مي كوشد تا ارزش صدمه نزدن را با تحريم قتل، ارزش خودداري و از گرفتن آنچه را كه داده نشده با مجازات سرقت، و ارزش احتراز از دروغ را با مجازات شهادت دروغ حفظ نمايد. اما براي بودائيان، همواره ميان اين اصول و قوانين كشور محل زندگي- كه اولي داوطلبانه پذيرفته شده و تبعات آن بر پايه انگيزه استوار است و بر مبنايي كارمايي عمل مي كند، و دومي، كه در صورت سرپيچي از قوانين، تهديد به مجازات نموده است- نقش هايي پيش مي آيد. بودائيان، گفته منفعت گرايانه هلوتيوس را، در مقايسه با آرمان هاي مذكور در كلمه دارما، تلقي وهن آوري از مقصود قانون محسوب محسوب مي دارند: " تمام هنر قانون گذاري آن است كه با توسل به حب نفس، انسان را مجبور سازند كه در همه حال نسبت به ديگران به عدل رفتار كند." علاوه بر آنكه براي بودائيان، حب نفس انگيزه نامناسبي است، اين انديشه كه خو گرفتن مي تواند انسانيت را تغيير دهد، نيز انديشه بيگانه اي است. اين ذهن و قلب است كه در ذهن ماست، پرورش يافته افكار ماست، و از افكار ما ساخته شده است." ب) مجازات ها در متون دینی بودایی بودائیسم، همانند همه ادیان، به پیروان خود تعلیم می دهد، و آنها این تعالیم را در سطوح مختلفی به کار می بندند. از یک منظر غایی، بودائیان بر این باورند که زندگی ما جزئی از یک کل، یا مرحله ای از سریان و سلسلهء هستی است، که از صرف یک تولد و مرگ فراتر می رود، و موجودات عادی از تولد گذشته خود یا مراحلی که متعاقبا در پیش دارند، آگاه نیستند. در نهایت، همهء موجودات به نیروانا، یا تنویر، واصل می شوند، و رشد آنان را به سوی آن نهایت، و سرنوشت آنان را در آن طریق دارمای آنان تعیین می کند. اندیشه کارما به ما می آموزد که "آنچه را که می کاری، درو می کنی"، و اینکه "درو می کنی آنچه را که می کاری." هیچ کردار، گفتار یا پنداری از نظر معنوی تلف نمی شود. هر نیت خوب، در مرحله ای از توالی طولانی تولدها و مرگها ثمره خوب دارد، که موجب تنویر می گردد. کارمای بد ممکن است موجب تولدی دوباره در دوزخ گردد، اما هیچیک از این حالات همیشگی نیست. لینگ درباره این منظر غایی و قانون کارما چنین می نویسد: «این نکته قابل ملاحظه است که در اخلاق اجتماعی بودائیسم هیچ حمایتی از "کیفر" یا دیدگاه کیفری وجود ندارد؛ هیچ قطع دست سارق، اعدام یا جرم زانیه، یا محبس جزایی وجود ندارد. این نبود حمایت از قوانین تنبیهی، با توجه به تحلیل بودائیسم از وضعیت انسان، قابل درک است، که تنها مجازات مؤثر کیفری است که دیر یا زود بر خود اعمال می کنیم». اما در سطح حیات عادی و سازمان اجتماعی، بودائیان با نظامهایی از پاداش و کیفر به خاطر اعمال خوب و بد سرو کار دارند. کشورهای بودائی هم قوانینی برای مجازات ارتکاب جرایم دارند. در این میان، حادترین موضوع، همواره مسأله اعدام است، یعنی گرفتن جان یک انسان به خاطر ارتکاب جرمی چون قتل. بودائیان درباره مقتضی یا مفید بودن آن از نظر جلوگیری از تکرار جرم، این گونه استدلال می کنند: اول، این خوف وجود دارد که اعدام، بدون تحقق نقش پیشگیرانه خود، موجب خشونت بیشتر و قتل های دیگری گردد. باید اذعان نمود که در آن صورت این تصمیم باید بر سطح توسعه آن جامعه خاص متکی باشد، و اینکه آموزش برای کمک به ارتقاء معنوی جوامع ضروری است. بعض بودائیان بدیل هایی را برای مجازات اعدام پیشنهاد می کنند، مانند تبعید به جزایری که به شکل زندان در آمده است. برخی پیشنهاد می کنند که این مجازات به مثابه تهدیدی در کتابهای قانون گنجانده شود، اما حتی المقدور هیچ گاه به اجرا در نیاید. گروهی از بودائیان نیز این نکته متقن را مطرح می سازند که کل مفهوم عقوبت با تعالیم بودایی متا (شقفت) و کارونا (رحمت) تناقض دارد. بعضی بودائیان می گویند که اعدام را هرگز نمی توان تأیید نمود، زیرا هیچ چیز نمی تواند گرفتن جان را معذور دارد.
چکیده آن چه پیش رو دارید تحقیقی پیرامون مسئله می باشد. در ابتدا تعریفی از گناه از منظر سه دین داشته و سپس به عوامل گناه و آثار آن را بیان کرده و هم چنین گناه اولیه در مسیحیت را به نقد و بررسی گذاشته است. در ادیان الهی گناه به معنای هر کاری بر خلاف فرمان خداوند است و همچنین به معنای کاری است که خدا از آن بیزار بوده است و برایش مجازات تعیین کرده است. در دین اسلام با توجه به آیات و روایات موجود به خوبی می توان رتبه بندی گناهان را مشاهده کرد و هم چنین به این نکته پی برد که عواملی مانند نیت پاک و ناپاک و سالم سازی حب و بغض و غیره می توانند به شخص انگیزه انجام کارها را دهند و زمینه های مختلف فرهنگی و سیاسی و خانوادگی و غیره نیز زمینه ساز پیدایش گناه شوند . اما در این میان اهرم هایی وجود دارند که انسان را از گناه باز می دارند . سایه شوم گناه را می توان در زندگی شخص گناه کار مشاهده کرد. اما خداوند بزرگ از آنجا که ارحم الراحمین است در توبه را بروی بندگان خود باز نهاده تا بخشیده شوند و جبران خطا کنند.در مطالعه کتب دینی مسیحیت هم می توان تا حدودی مطالب منطبق با نظر اسلام یافت مسیحیان نیز تقسیم بندی برای گناهان خود دارند با این تفاوت اساسی با اسلام که آنها فدا شدند حضرت عیسی (ع) را پایان گناه ذاتی انسان می دانند چون گناه نخستین یکی از باورهای محکم آنان می باشد که با مطالعه و توجه به نکات تفسیری علامه طباطبایی به نقد و بررسی این باور مسیحیان پرداخته شده است. اما در بودا گناه به معنای سر پیچی از امر خدا و یا پشت کردن به او وجود ندارد بلکه بودایان قوانین اخلاقی دارند که هر بودایی بر این راه و روش باید یقین کامل داشته باشد و بدان پای بند باشد و اگر بر خلاف آنها عمل مرتکب شود باید در حضور هم کیشان به گناه خود اعتراف کند.یکی از ادیانی است که شدیدا نسبت به انسان و زندگی منفی گرا بوده و از تولد تا مرگ را دورانی سراسر رنج و سختی می داند. کلید واژه ها: گناه ذاتی، خدا، پاپ، پلیدی، جهل، رنج ، فرمان خدا


نظر شما



نمایش غیر عمومی