پنج شنبه - 2017 نوامبر 23 - 5 ربيع الاول 1439 - 2 آذر 1396
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 98409
تاریخ انتشار : 1 اردیبهشت 1395 14:26
تعداد مشاهدات : 196

مولود نامه علی ابن ابیطالب (علیه السلام)

تاریخچه حدیثی مختصری از تولد حضرت عشق؛ علی بن ابیطالب (علیه السلام)


مشهور ميان‏ محدّثان‏ و مورّخان‏ آن‏ است‏ كه‏ آن‏ حضرت‏ در روز جمعه‏ سيزدهم‏ ماه‏ رجب، سى سال پس از عام الفيل، در ميان كعبه معظّمه متولّد شد، در آن وقت عمر شريف حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بيست و هشت سال، و به قولى دوازده سال، و به قولى ده سال پيش از بعثت آن حضرت بود.

پدر آن حضرت ابو طالب پسر عبد المطلّب بود كه با پدر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از يك مادر بود، و مادر آن حضرت فاطمه بنت اسد بن هاشم بن عبد مناف بود، آن حضرت و برادرانش اوّل هاشمى بودند كه پدر و مادر ايشان هر دو از بنى هاشم بودند.

 

در احاديث معتبره بسيار از طرق خاصّه و عامّه روايت كرده‏ اند از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه آن حضرت فرمود:

من و على از يك نور خلق شديم، و منظور انظار حق تعالى بوديم پيش از آنكه خدا حضرت آدم را خلق كند به بيست و چهار هزار سال- به روايت ديگر: به‏ دو هزار سال- در جانب راست عرش الهى تسبيح و تقديس حق تعالى مى ‏كرديم، چون خدا آدم را آفريد آن نور مقدّس را به دو جزء قسمت كرد و هر دو را در صلب حضرت آدم جا داد. چون آدم به زمين آمد، ما در صلب او بوديم؛ چون نوح در كشتى نشست، ما در صلب او بوديم؛ چون حضرت ابراهيم عليه السّلام را در آتش انداختند، ما در صلب او بوديم، به اين سبب آتش به او ضرر نرسانيد. پس از يك جزء آن نور من به هم رسيدم، از يك جزء ديگر على به هم رسيد.

 

ابن بابويه به سند معتبر از حضرت امام رضا عليه السّلام روايت كرده است كه:

حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود: يا على حق تعالى مردم را از درختهاى مختلف آفريده، من و تو از يك درختيم، من اصل آن درختم و تو فرع آن، و حسن و حسين و امامان و فرزندان ايشان شاخه‏هاى آن درختند، و شيعيان ما برگهاى آن درختند، هر كه چنگ زند به شاخه‏ هاى آن درخت حق تعالى او را داخل بهشت مى‏ گرداند.1

اسماء و القاب امير المؤمنين عليه السّلام‏

اسماء مبارك حضرت امير عليه السّلام در كتب آسمانى زياد است، در كتب اصحاب و شيعيان آن حضرت در باره آنها مشروحا بحث شده است، كنيه مشهور آن جناب «ابو الحسن» است و گاهى به «ابو الحسين» و «ابو السبطين» و «ابو الريحانتين» نيز مكنّى بوده يكى از كنيه‏هاى آن حضرت «ابو تراب» است، و اين كنيه را حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله به آن جناب اعطاء كرده بود در هنگامى كه وى را در سجده روى خاك مشاهده كردند.

در كتاب اخير الذكر آمده است كه در سال سى‏ ام از ولادت پيامبر (ص) على بن ابيطالب (ع) در خانه كعبه به دنيا آمد. مفيد در ارشاد گويد:

پيش از على و پس از او، نوزاد ديگرى در خانه خدا پاى به عرصه وجود نگذاشت و اين‏  امر اكرامى از جانب خداوند و تجليلى براى بزرگداشت شخصيت آن حضرت بود. آلوسى در شرح قصيده عينيه عبد الباقى مى‏نويسد: مسئله تولد حضرت امير كرم الله وجهه در خانه خدا امرى مشهور در جهان بوده و در كتابهاى شيعى بر آن تصريح شده است.

 

پدر آن حضرت‏

چنان‏كه قبلا گفته شد نام پدر آن حضرت عبد مناف و كنيت او به اسم بزرگ‏ترين فرزندش يعنى طالب بود. ما در آينده در قسمتى از اين كتاب مفصلا به شرح زندگانى اين شخصيت بزرگ خواهيم پرداخت. دليل ما بر آنكه نام ابو طالب، عبد مناف بوده، وصيت پدرش عبد المطلب است كه در آن به ابو طالب نسبت به پيامبر اسلام (ص) سفارش كرده مى ‏گويد:

اى عبد مناف پس از خود تو را به (حمايت از) موحدى سفارش مى‏كنم كه پس از پدرش بى ‏همتاست.3

 

 

------------------------------

1- جلاء العيون، المجلسي - ص 289 الی 290

2- ترجمه إعلام الورى - ص 231 الی 232

3-  سيره معصومان - ج3 - ص 5

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :