چهارشنبه - 2020 سپتامبر 30 - 13 صفر 1442 - 9 مهر 1399
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 269822
تاریخ انتشار : 29 دی 1397 0:0
تعداد بازدید : 22

پایان نامه-مرکز آموزش عالی حوزوی حضرت قاسم بن الحسن علیهماالسلام

آسیب ‏شنـاسی‏ مبـانی‏ وروش‏های‏ تفسیـرسَلَفی

تاریخ پر فراز و نشیب اسلام، شاهد ظهور فرقه های گوناگونی بوده است . یکی از این فرقه ها که با شعار پیروی از...

 

مرکز آموزش عالی حوزوی حضرت قاسم بن الحسن (علیهماالسلام)

عنوان اثر

سال دفاع

نام و نام خانوادگی طلبه

نام و نام خانوادگی استاد راهنما

نام و نام خانوادگی استاد داور

واژگان کلیدی

آسیب‏شنـاسی ‏مبـانی ‏وروش‏های‏ تفسیـرسَلَفی

 

29/10/97

 

زهرا درزی

فریبا شهیدی فر

 

طوبی شاکری

 

آسیب شناسی،مبانی دلالی،روش تفسیری،سلفی

چکــیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــده

تاریخ پر فراز و نشیب اسلام، شاهد ظهور فرقه های گوناگونی بوده است . یکی از این فرقه ها که با شعار پیروی از صحابه و تابعین به عنوان سلف صالح و شاهدان نزول وحی و نزدیک ترین افراد به رسول خدا صلوات الله علیه، پای به عرصه ظهور نهادند، «سلفیه» نام دارند. پیشینه نگرش سلفی را باید در قرن اول اسلامی در فرقه خوارج جستجو کرد. از عصر صحابه تا پایان قرن دوم، طرفداران سلفیه، جریانی را پایه گذاری کردند که بر پای بندی به سنت آغازین اسلام تکیه و تاکید داشتند. ابن تیمیه در قرن هشتم مبانی فکری سلفی را تدوین کرده و از نظریه پردازان سلفی گری شناخته شد. اصول تفکر سلفی مانند تاکید بر نقل و بی توجهی به عقل، گذشته گرایی و تاکید بر جهاد و تکفیر گرایی موجب شدند تا مفسران سلفی تحت تأثیر این تفکرات قرار گرفته و با استفاده از مبانی دلالی ویژه ای چون قرآن بسندگی، مدلّل سازی و حجیّت بخشی به تفسیر صحابه و تابعین، مرزبندی و ارزش گذاری تفاسیر بر اساس تفکر سلفی گری، طبقه بندی مراتب صحابه و تابعین در فهم مقاصد قرآن، ادعای عدم اختلاف تضادی در آرای تفسیری سلف و ظاهرگرایی افراطی در تفسیر قرآن با تبعاتی چون انکار تأویلضابط مند، انکار مجاز در قرآن و نادیده گرفتن نقش عقل در تفسیر، روی به تفسیر قرآن آورده و دیدگاه هایی را ارائه دهند که از ابعاد و جوانب گوناگون آسیب هایی را متوجه تفسیر و در نهایت مخاطبان خود کنند. مفسران سلفی با ادعای تفسیر قرآن به قرآن، قرآن به سنت نبوی و قرآن به صحابه و تابعین، نه تنها نقش مهّم و سازنده ی ائمه معصومین علیهم السّلام را بر خلاف مضامین آیات و توصیه های حدیث ثقلین در تفسیر به کلی نادیده گرفتند، بلکه موجب ورود اسرائیلیات و ابترماندن زبان عقل در تفسیر آیات حق و رکود و توقف در ظواهر قرآن و ارائه نظرات تفسیری بدون ضابطه در باب تأویل و بروز آراء ناصوابی چون تجسیم و در نهایت ظهور تعارضات فراوان در بیانات تفسیری خود گشتند. البته تمام اشکالات و آسیب های یاد شده با استناد به آیات و سنت نبوی مورد بررسی و نقد قرار گرفته‏اند.

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :