چهارشنبه - 2018 ژولاي 18 - 6 ذيقعده 1439 - 27 تير 1397
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 241309
تاریخ انتشار : 16 تیر 1397 10:24
تعداد مشاهدات : 22

حوزه علمیه باقرالعلوم علیه السلا

انتظار و دعا

خمیازه كشان، دعای فرج خواندن ظهور هیچكس را نزدیك نمی كند. بایست پشت پنجره و با چشمهای منتظر به انتهای جاده نگاه كن تا در بهشت برای تو ثواب بنویسند. آیا قضیه به همین سادگی است!؟ اگر باور كنی كه غیبت فاصله زمانی نیست بلكه تفاوت بیش ازحد ارتفاع روح تو با روح اوست، آنگاه همه چیز فرق خواهد كرد غیبت می شود پنجره ای كدر و مات بین تو و او و تو می دانی كه او آن سو ایستاده است، ازحسرت سرت را به پنجره می چسبانی، التماس می كنی اما باز هیچ پیدا نیست. باز همان پنجره ی كدر و مات بین تو و او فاصله انداخته است در یك قدمی كوزه له له می زنی، نور در یك قدمی است و تو در تاریكی قرار داری. چه زجری است این زجر، این رنج یعنی انتظار و این انتظار یعنی بهترین اعمال. خودشان خوب می دانند تو در این انتظار چه دردی می كشی. می دانند كه نمی توانی ساكت بنشینی، تنها ذكر بگویی و منتظر بمانی. می دانند كه می افتی به جان پنجره تا پنجره را باز كنی و اگر نتوانستی حداقل یك روزنة كوچك از پنجره را از كدورت و آلودگیها پاك كنی. همه اینها را می دانند كه می گویند: فجدوا و انتظروا. (كوشش كنید و منتظر باشید.) مگر می شود ایستاد و تماشا كرد. آنها می دانند كه با تمام وجودت به آن پنجره خواهی کوبید تا باز شود، حتی می دانند این كوبیدن چه دردی دارد. همه اینها را می دانند كه می گویند:«برترین اعمال انتظار فرج است» وگرنه خمیازه كشان، دعای فرج خواندن ظهور هیچكس را نزدیك نمی كند. تبرایی


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :