دوشنبه - 2018 ژوئن 25 - 12 شوال 1439 - 4 تير 1397
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 234227
تاریخ انتشار : 2 اسفند 1396 23:18
تعداد مشاهدات : 125

مدرسه علمیه حضرت ولی عصر(عج)

رابطه شکر نعمت و افزایش ظرفیت وجودی انسان

هر نعمتی شرایطی را فراهم می آورد تا انسان بتواند آن را وسیله و سببی قرار دهد تا اسم و صفتی از اسماء و صفات الهی در او ظهور کند. این معنای حقیقی شکر نعمت است نه تشکر زبانی.

امیرمومنان در دعای افتتاح ماه مبارک رمضان می فرماید: «لَا تَزِیدُهُ کَثْرَةُ الْعَطَاءِ إِلَّا جُوداً وَ کَرَماً؛ زیادی عطایای الهی جز موجب افزایش جود و کرم خداوند نمی شود.»(تهذیب الاحکام، طوسی، ج 3، ص 109)


خاستگاه این سخن، همان سنت الهی است که در قرآن می فرماید: وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّکُمْ لَئِنْ شَکَرْتُمْ لَأَزِیدَنَّکُمْ؛ و آنگاه که پروردگارتان اعلام کرد که اگر واقعا سپاسگزارى کنید، شما را افزون خواهم کرد.(ابراهیم، آیه 7)


از این آیه به دست می آید که شکر نعمت های الهی موجب افزایش وجودی شخص می شود؛ زیرا خدا می فرماید

با شکر نعمت، شما را افزایش می دهیم، هر چند که به تبع افزایش وجودی شخص، به طور طبیعی نعمت ها از نظر کمیت و کیفیت نیز افزایش می یابد و حتی نعمت های جدید و متنوع دیگری نصیب انسان می شود، ولی آنچه مورد تاکید آیه است، افزایش ظرفیت وجودی خود انسان با شکر نعمت است؛ این بدان معنا خواهد بود که شکر واقعی بهره گیری از نعمت و به کارگیری آن در مسیر تحقق اسماء و صفات الهی در انسان است. به این معنا که هر نعمتی شرایطی را فراهم می آورد تا انسان بتواند آن را وسیله و سببی قرار دهد تا اسم و صفتی از اسماء و صفات الهی در او ظهور کند. این معنای حقیقی شکر نعمت است نه تشکر زبانی.


پس وقتی انسان نعمتی را به درستی و در جای مناسب آن به کار می گیرد، این نعمت همچون وسیله ای می شود که اسم و صفتی در انسان ظهور کند و ظرفیت وجودی او افزایش یابد؛ به اقتضای افزایش ظرفیت وجودی، نعمتی دیگر داده می شود که آن نیز موجب افزایش ظرفیت وجودی خواهد شد تا جایی که انسان به مقام «عبدالله» و سپس «عبده» می رسد که حتی برخی از اسمای مستاثر نیز در او ظهورو بروز می کند.


پس اگر ذات اقدس الهی نعمت هایی به شخص دهد و این شخص به درستی از آن نعمت بهره گیرد، ظرفیت وجودی او با ظهور اسماء و صفات الهی در وی بیشتر می شود؛ و با افزایش قابلیت، به طور طبیعی درخواست و سؤال تکوینی او نیز بیشتر می شود؛ و از آنجا که خدا هیچ سائلی را از درگاهش محروم باز نمی گرداند، به او نعمتی با توجه به این مرتبه و درجه وجودی اش می دهد. این درخواست انسان با شکر و عطای الهی به شکر متقابل،همچنان تا بی نهایت ادامه می یابد. از این رو امام علی(ع) می فرماید، عطایای الهی موجب افزایش جود و کرم خداوند می شود.

معارفی از کیهان


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :