يکشنبه - 2018 ژوئن 24 - 11 شوال 1439 - 3 تير 1397
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 234222
تاریخ انتشار : 2 اسفند 1396 22:59
تعداد مشاهدات : 96

مدرسه علمیه حضرت ولی عصر(عج)

بهشت نورانی و بی خورشید

از نظر قرآن، بهشت بی خورشید است؛ اما بهشت همواره نورانی است و نورش را از منابع دیگری غیر از خورشید می گیرد که همان اهل بهشت است...


این بهشت بی خورشید از نورانیت و گرمای اهل بهشت چنان بهره می برد که هیچ تاریکی نیست؛ چنانکه هیچ سرمایی هم وجود ندارد. بنابراین بهشت از نورانیت اهل بهشت چنان مطبوع و ملایم و در اعتدال است که قابل توصیف نیست؛ خداوند درباره بهشت بی خورشید و بی سرما می فرماید:

لَا یَرَوْنَ فِیهَا شَمْسًا وَلَا زَمْهَرِیرًا؛ در آنجا نه خورشیدی بینند و نه سرمایى.(انسان، آیه 13)


اما اینکه این نورانیت بهشت از خود اهل بهشت است، خدا می فرماید:

در روز قیامت که مردان و زنان مؤمن را مى ‏بینى که نورشان پیشاپیش ایشان و به جانب راستشان دوان است؛ به آنان گویند: امروز شما را بشارت باد به بوستان هایی که از زیر درختان آن نهرها روان است؛ در آنها جاودان هستید. این است همان رستگاری بزرگ. (حدید، آیه 12)


و نیز می فرماید:

و شما را به بوستانهایى درآورد که از زیر درختان آن جویبارها روان است. در آن روز خدا پیامبر خود و کسانى را خوار نمى‏ گرداند که با او ایمان آورده بودند. در حالی که نورشان از پیشاپیش آنان و سمت راستشان روان است، مى‏ گویند: پروردگارا! نور ما را براى ما کامل گردان! و بر ما ببخشاى که تو بر هر چیز توانایى! (تحریم، آیه 8)


این نوری که در درون اهل بهشت است و همه فضای بهشت ایشان را روشن می کند، همان نور اسلام، قرآن و ایمان است که خدا بارها در باره آن سخن گفته است: و این گونه روحى از امر خودمان به سوى تو وحى کردیم، تو نمى‏ دانستى کتاب چیست و نه ایمان کدام است؛ ولى آن را نورى گردانیدیم که هر که از بندگان خود را بخواهیم به وسیله آن راه مى ‏نماییم و براستى که تو به خوبى به راه راست هدایت مى ‏کنى. (شوری، آیه 52)


در جایی دیگر نیز می فرماید: آیا کسى که مرده دل بود و به نور قرآن زنده‏ اش گردانیدیم و براى او نورى پدید آوردیم تا در پرتو آن در میان مردم راه برود، چون کسى است که گویى گرفتار در تاریکی های کفر و ضلالت است و از آن بیرون‏ آمدنى نیست؟! این گونه براى کافران آنچه انجام مى‏ دادند، زینت داده شده است. (انعام، آیه 122)


همین کافران به سبب فقدان ایمان و اسلام و عدم بهره گیری از نورانیت قرآن، فاقد نور بوده و در روز قیامت در تاریکی هستند، در حالی که در کنارشان مومنانی از نور خودشان برخوردارند. کافران می فهمند که اینان نوری دارند و گویی مانند نور دنیایی و آتش آن می توان شعله ای برگرفت ولذا خواهان پرتوگیری از آن نور هستند در حالی که چنین چیزی در قیامت معنا ندارد. خدا می فرماید: آن روز مردان و زنان منافق به کسانى که ایمان آورده‏ اند، مى‏ گویند: ما را مهلت دهید تا از نورتان اندکى برگیریم. گفته مى ‏شود: باز پس برگردید و نورى درخواست کنید! آنگاه میان آنها دیوارى زده مى ‏شود که آن را دروازه‏ اى است که باطنش رحمت است و ظاهرش روى به عذاب دارد. (حدید، آیه 13)

معارفی از کیهان


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :