چهارشنبه - 2017 دسامبر 13 - 25 ربيع الاول 1439 - 22 آذر 1396
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 204321
تاریخ انتشار : 18 اسفند 1395 8:38
تعداد مشاهدات : 198

مدرسه ی علمیه ی قاسم بن الحسن علیهماالسلام

محفل انس با قران کریم

محفل انس با قران در مدرسه ی علمیه ی حضرت قاسم بن الحسن علیهماالسلام

صبح امروز مورخ95/12/18  آیات 184 شعرا تا ایه ی 13 سوره ی نمل تلاوت شد و سپس توسط استاد موسوی به شرح زیر تفسیر گردید:

تلك آيات القرآن و كتاب مبين

 اشاره به تلك - همانطور كه در اول سوره شعراء گفته شد- اشاره به آيات سوره است، آياتى كه بعدا نازل مى شود، و آياتى كه قبلا نازل شده، و تعبير به لفظ (تلك )كه مخصوص اشاره به دور است براى اين است كه به رفعت قدر و بلندى مرتبه آن آيات نيز اشاره كرده باشد.

كلمه (قرآن (اسم كتاب است و اگر آن را قرآن ناميده بدين جهت است كه خواندنى است و كلمه مبين از ابانه به معناى اظهار است، و اگر كلمه كتاب را نكره آورد و نفرمود و الكتاب المبين براى اين بوده كه عظمت آن را برساند ( چون نكره آوردن اسم، گاهى تفخيم و تعظيم را مى رساند )، و معناى جمله مورد بحث اين است كه اين آيات رفيع القدر و عظيم المنزله كه ما نازل مى كنيم آيات كتابى است خواندنى و عظيم الشان، كتابى كه مقاصد خود را روشن مى كند و ابهام و پيچيدگى ندارد.

در مجمع البيان گفته : اگر آيات را به دو صفت قرآن و كتاب توصيف كرد، براى اين بود كه بفهماند همانطور كه با خواندن، ظاهر مى شود با نوشتن نيز ظاهر مى شود، و خلاصه به منزله ناطقى است كه معارف را آن هم از دو طريق خواندن و نوشتن بيان مى كند و اگر آن را با كلمه مبين توصيف كرد، براى اين بود كه آن را به ناطقى تشبيه كرده باشد كه روشن سخن مى گويد.

هدى و بشرى للمؤمنين

دو مصدر هدى و بشرى يا به معناى اسم فاعلند، و يا اگر همان معناى مصدرى مراد باشد به منظور مبالغه به اين تعبير آورده شده اند و معناى جمله اين است كه : اين كتاب مبين براى مؤمنين بسيار هدايت كننده و بشارت دهنده است.

الّذين يقيمون الصلوة و يؤ تون الزكوة...

مقصود از ذكر نماز و زكات، ذكر نمونه اى از اعمال صالح است و اگر از ميان اعمال صالحه اين دو را نام مى برد، چون اين دو هر يك در باب خود ركن هستند، نماز در عبادتهاى راجع به خداى تعالى، و زكات در آنچه راجع به مردم است و از نظرى ديگر، نماز در اعمال بدنى و زكات در اعمال مالى.

و اينكه فرمود: و هم بالاخرة هم يوقنون وصف ديگرى است براى مؤمنين، كه عطف شده به آن دو وصف ديگر، و اين وصف را به منظور اشاره به اين معنا آورده كه بفهماند اعمال صالح، وقتى در جاى خود قرار مى گيرد و به غرض و هدفى كه بايد مى رسد، كه توام با يقين به آخرت باشد، زيرا عمل هر قدر هم صالح باشد، با تكذيب آخرت، اثرش خنثى و اجرش حبط مى شود، به دليل اينكه خداى تعالى فرموده : و الّذين كذبوا باياتنا و لقاء الاخرة حبطت اعمالهم .

و اگر ضمير جمع را در جمله و هم بالاخرة هم تكرار كرد، با اينكه ممكن بود بفرمايد و هم بالاخرة يوقنون...، براى اين بود كه دلالت كند بر اينكه اين يقين به آخرت شان مردم با ايمان است و مردم با ايمان اهل يقينند و بايد چنين انتظارى از ايشان داشت و توقع نمى رود كه با داشتن ايمان به روز جزا كفر بورزند.

با تكذيب معاد، انسان متحير، و اعمالش حبط و بلا اثر است

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :