سه شنبه - 2017 نوامبر 21 - 3 ربيع الاول 1439 - 30 آبان 1396
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 195605
تاریخ انتشار : 30 مهر 1388 10:44
تعداد مشاهدات : 101

تحقیق پایانی-مدرسه علمیه حضرت فاطمه(س)

تشيع در ايران از ورود مسلمانان به ايران تا تشكيل حكومت صفويه

تحقیق پایانی سرکار خانم معصومه جعفرپور با عنوان«تشيع در ايران از ورود مسلمانان به ايران تا تشكيل حكومت صفويه »

بانک جامع تحقیقات پایانی (پایان نامه سطح دو (کارشناسی)) طلاب حوزه علمیه خواهران استان تهران

مدرسه علمیه ......حضرت فاطمه(س)...............................................................

عنوان اثر

سال دفاع

نام و نام خانوادگی طلبه

نام و نام خانوادگی استاد راهنما

نام و نام خانوادگی استاد داور

واژگان کلیدی

تشيع در ايران

از ورود مسلمانان به ايران تا تشكيل حكومت صفويه

 

 

1388

 

معصومه جعفر پور خامنه

 

 

اکرم السادات موسوی

 

 

 

فاطمه سلیمانی

 

 

شيعه، تشيع ، تسنن

چکــیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــده

 

شيعه در لغت، به معناي قومي كه برامري اجتماع واز فردي پيروي كنند مي­باشد كه دراثر اين پيروي فرد به واسطه­ي آنان نيرومند مي گردد ودر اصطلاح، به پيروان حضرت علي - عليه السلام - گفته مي شود كه معتقد به امامت بلافاصل او از طريق نص پيامبر اكرم - صلي الله عليه وآله - مي باشند. تسميه اين نام بر شيعيان توسط خود پيامبر - صلي الله عليه وآله-  صورت گرفته است اما اختلاف برسر جانشيني پيامبر موجب جدا شدن شيعه از اهل تسنن شد. شيعيان نيز به فرقه هايي منشعب شدند كه تنها شيعه اثني عشري فرقه برحق است.

ازجمله علل گرايش ايرانيان به تشيع، نارضايتي مردم از حكومت ساسانيان بود. ايرانيان كه از تبعيض طبقاتي حاكم برجامعه­ي آن زمان به تنگ آمده بودند گم شده­ي خود را در اسلام پيدا كردند وحب علي - عليه السلام- را در دل افكندند وشيفته اهل بيت (عليهم السلام) گشتند. عملكرد تحقير آميز عمال بني اميه و بني عباس، ايرانيان را آگاهانه تر متوجه خاندان پيامبر - صلي الله عليه وآله - نمود. مهاجرت قبايل عرب به ايران وسفر امام رضا (عليه السلام ) به خراسان نيز ازجمله علل پيشرفت تشيع در ايران مي باشد.

دوره امويان وعباسيان، بر شيعيان بسيار سخت گذشت وبه علت اختناق شديد حاكم بر دنياي اسلام، شيعيان به دستور ائمه (عليهم السلام) درحال تقيه به سر مي بردند. حكومت بر قسمتهاي شرقي ايران از طرف خليفه عباسي به طاهريان سپرده شدكه در رفتار با شيعيان تابع خليفه عباسي بودند. درحكومت صفاريان وسامانيان نيز تاحدي آرامش نسبي براي شيعيان فراهم شد اما وضع شيعيان بستگي به تعصبات مذهبي خلفا داشت. در دولت شيعي مذهب آل بويه، شيعيان موفق به تظاهر علني به عقايدشان گشتند وفرهنگ تشيع سير صعودي نمود.

دوران بعد از آل بويه، دوره نفوذ تركان غزنوي وسلجوقي بر دستگاه حكومت ايران بود كه از حاميان سرسخت تسنن بودند لذا شيعيان وادار به تقيه مجدد شدند. دوره خوارزمشاهيان، دوره استمداد از عقايد شيعي بود كه با حمله مغولان به دنياي اسلام مواجه شد.

تساهل و تسامح مذهبي در دوره ايلخانان وتيموريان، موجب رشد مجدد شيعيان در عرصه سياسي گشت. دوره تركمانان، زمينه ظهور مذهب تشيع را به منزله مذهب رسمي ايران فراهم ساخت و در دوره صفويه، مذهب تشيع به عنوان مذهب رسمي كشور اعلام گشت.

 

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :