دوشنبه - 2018 اکتبر 22 - 12 صفر 1440 - 30 مهر 1397
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 194784
تاریخ انتشار : 27 شهریور 1392 11:6
تعداد بازدید : 115

تحقیق پایانی – مدرسه علمیه حضرت عبدالعظیم(ع)

آرامش در اسلام و عرفان های کاذب

فرق و ادیان

مدرسه علمیه حضرت عبدالعظیم(ع)

عنوان اثر

سال دفاع

نام و نام خانوادگی طلبه

نام و نام خانوادگی استاد راهنما

نام و نام خانوادگی استاد داور

واژگان کلیدی

آرامش در اسلام و عرفان های کاذب

1392

زهره محمدی

خدیجه بوترابی

طوبی شاکری

آرامش، سکینه،اطمینان، عرفان، عرفان کاذب.

چکــیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــده

آرامش احساسی درونی است که باید آن را کسب کرد. آرامش از نیروهای کائنات می باشد که خداوند متناسب با عمل انسان به او عطا می کند. امام علی (علیه السلام) راه نیل به آسودگی و طمأنینه را تحمل رنج و شدائد معرفی می کند. راه آسایش از طریق سختی می گذرد و هیچ کس بی رنج به آرامش نرسیده است. سوالی که ممکن است در ذهن پیش آید این است که آیا نیل به آرامش هدف است یا این امر به عنوان یک روش و وسیله مطرح می شود؟ با مروری بر آیات و روایات به این مسئله پاسخ داده می شود. در قرآن با برخی از آیات مواجه می شویم که، کسی که به آرامش ناب نائل گشت وی مخاطب خدا شده و جذبه رحمانی او را در بر می گیرد.

در این تحقیق به آرامش در اسلام و عرفان های کاذب پرداخته شده است. هدف، شناخت عرفان حقیقی از عرفان های کاذب است. عرفان های کاذب، آرامش را در نفی مطلق اندیشه، موسیقی، مباحث الحادی و ثروت اندوزی می دانند.

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :