سه شنبه - 2017 سپتامبر 26 - 6 محرم 1439 - 4 مهر 1396
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 193548
تاریخ انتشار : 20 دی 1387 10:42
تعداد مشاهدات : 128

تحقیق پایانی -مدرسه علمیه نورالزهرا(س)

بررسی تسبیح موجودات در قرآن

یکی از حقایق و معارف بلند قرآن مجید، این است که سراسر ذرات جهان، خداوند را ستایش می کنند و به حمد و ثنای آن والا مقام به همراه تسبیح او مشغولند و این حقیقت جز در قرآن از هیچ دین و مکتبی به این گستردگی شنیده نشده است. روشن است که این ستایش و تنزیه، مانند ستایش به زبان گفتار و نوشتار نیست، چه بسا که از ستایش لفظی نیرومندتر و قوی تر است، چرا که این نوع تقدیس و تنزیه راهنما و دلیل بر یکتایی، عظمت و قدرت بیکران آفریدگارشان است که انسان حق جو و حق طلب را به مرز اوج ایمان و معرفت و نهایتاً درجه یقین می رساند. از آنجا که موضوع تسبیح عمومی موجودات برهانی بر خالقیت پروردگار است و خالقیت خداوند دلیل بر مالکیت او نسبت به همه موجودات جهان هستی است و نیز دلیلی است بر آن که همه موجودات به سوی او باز می گردند، در آیات متعدد و مختلفی و از جنبه های متفرع به این موضوع در قرآن مجید پرداخته شده است؛از سوئی آیات قرآن کریم به موضوع تسبیح عمومی موجودات پرداخته است و از این جهت، تمامی موجودات از دل اتم گرفته تا میان آسمانها و زمین و ملائکه و ... بدون استثناء مجازاً با زبان حال و یا حقیقتاً با زبان قال به تسبیح گوئی پروردگارشان مشغولند که البته نظریات علماء در باب چگونگی انجام این عمل متفاوت است.از سوئی دیگر آیات قرآن کریم مسبّحین عالم خلقت را آشکارا برشمرده و نحوه و حالات ستایش آنان را در برابر پروردگار خود تبیین نموده است، در این مقام، معصومین و ائمه اطهار علیهم السلام از الگوهای حقیقی و بی نظیر به شمار می آیند. اما امر خداوند به تسبیح گفتن او توسط مخلوقات و در همه حال در هر مقام و زمان و مکانی در قرآن مجید دیده می شود که در بعضی موارد این امر خاص نشده و در بعضی موارد زمان خاصی را اشاره فرموده است. از جمله: «إدبَارَ النُّجُوم، قبل طلوع الشمس و بَعدِها و ...». در نتیجه امر الهی «تسبیح» آثار و برکات متعددی در روح و جان انسان خداجو پدید آمده و تقرّب به درگاه الهی به یاری انسان خواهد آمد. که بدون تردید مهمترین اثر و فایده تنزیه و تسبیح خداوند و به طور کلی عبادت او رسیدن انسان به مقام شامخ یقین و مراتب آن است که از آن به «معرفت شهودی» و یا «بصیرت دینی» تعبیر شده است. در جمع آوری و تدوین مطالب این تحقیق، از روش کتابخانه ای و با بهره جوئی از کتابهای مربوطه در کتابخانه های مختلف و همچنین استفاده از تحقیقات برتر به عمل آمده در مورد همین موضوع و استفاده از سایتهای اینترنتی مرتبط استمداد شده است.

مدرسه علمیه نور الزهرا (س)

عنوان اثر

سال دفاع

نام و نام خانوادگی طلبه

نام و نام خانوادگی استاد راهنما

نام و نام خانوادگی استاد داور

واژگان کلیدی

بررسی تسبیح موجودات در قرآن

1387

سمیه برخوردی

فروغ السادات سجادی فر

شهربانو محلاتی

تسبیح، حمد، یقین و معرفت. 

چکــیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــده

 یکی از حقایق و معارف بلند قرآن مجید، این است که سراسر ذرات جهان، خداوند را ستایش می کنند و به حمد و ثنای آن والا مقام به همراه تسبیح او مشغولند و این حقیقت جز در قرآن از هیچ دین و مکتبی به این گستردگی شنیده نشده است. روشن است که این ستایش و تنزیه، مانند ستایش به زبان گفتار و نوشتار نیست، چه بسا که از ستایش لفظی نیرومندتر و قوی تر است، چرا که این نوع تقدیس و تنزیه راهنما و دلیل بر یکتایی، عظمت و قدرت بیکران آفریدگارشان است که انسان حق جو و حق طلب را به مرز اوج ایمان و معرفت و نهایتاً درجه یقین می رساند.

از آنجا که موضوع تسبیح عمومی موجودات برهانی بر خالقیت پروردگار است و خالقیت خداوند دلیل بر مالکیت او نسبت به همه موجودات جهان هستی است و نیز دلیلی است بر آن که همه موجودات به سوی او باز می گردند، در آیات متعدد و مختلفی و از جنبه های متفرع به این موضوع در قرآن مجید پرداخته شده است؛از سوئی آیات قرآن کریم به موضوع تسبیح عمومی موجودات پرداخته است و از این جهت، تمامی موجودات از دل اتم گرفته تا میان آسمانها و زمین و ملائکه و ... بدون استثناء مجازاً با زبان حال و یا حقیقتاً با زبان قال به تسبیح گوئی پروردگارشان مشغولند که البته نظریات علماء در باب چگونگی انجام این عمل متفاوت است.از سوئی دیگر آیات قرآن کریم مسبّحین عالم خلقت را آشکارا برشمرده و نحوه و حالات ستایش آنان را در برابر پروردگار خود تبیین نموده است، در این مقام، معصومین و ائمه اطهار علیهم السلام از الگوهای حقیقی و بی نظیر به شمار می آیند.

اما امر خداوند به تسبیح گفتن او توسط مخلوقات و در همه حال  در هر مقام و زمان و مکانی در قرآن مجید دیده می شود که در بعضی موارد این امر خاص نشده و در بعضی موارد زمان خاصی را اشاره فرموده است. از جمله: «إدبَارَ النُّجُوم، قبل طلوع الشمس و بَعدِها و ...».

در نتیجه امر الهی «تسبیح» آثار و برکات متعددی در روح و جان انسان خداجو پدید آمده و تقرّب به درگاه الهی به یاری انسان خواهد آمد. که بدون تردید مهمترین اثر و فایده تنزیه و تسبیح خداوند و به طور کلی عبادت او رسیدن انسان به مقام شامخ یقین و مراتب آن است که از آن به «معرفت شهودی» و یا «بصیرت دینی» تعبیر شده است.

در جمع آوری و تدوین مطالب این تحقیق، از روش کتابخانه ای و با بهره جوئی از کتابهای مربوطه در کتابخانه های مختلف و همچنین استفاده از تحقیقات برتر به عمل آمده در مورد همین موضوع و استفاده از سایتهای اینترنتی مرتبط استمداد شده است.

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :