پنج شنبه - 2017 نوامبر 23 - 5 ربيع الاول 1439 - 2 آذر 1396
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 193466
تاریخ انتشار : 10 شهریور 1386 12:1
تعداد مشاهدات : 192

تحقیق پایانی -مدرسه علمیه نورالزهرا(س)

عدل الهی در قرآن

در قرآن کریم و به پیروی از آن در فرهنگ اسلام، «عدل الهی» دامنة گسترده­ای دارد. چرا که هر چه هست و امداد عدل هستی بخش خداوند است و فراخنای آسمان و محدودة زمین بر پایه عدل خداوندی قرار گرفته است. در قرآن کریم، از توحید گرفته تا معاد و نبوت و رهبری جامعه­ی بشری، همه بر پایه و محور عدل الهی استوار است. ذات مقدس حق که کمال مطلق و خیر مطلق و فیاض علی الاطلاق است، به هر موجودی آنچه را که برای او از وجود و کمال وجود ممکن است، اعطا می­کند و امساک نمی­نماید. بر این اساس، عدل الهی در نظام تکوین، یعنی هر موجودی هر وجه از وجود کمال وجود که استحقاق و امکان آن را دارد، دریافت می­کند و ظلم یعنی منع فیض و امساک وجود از وجودی که استحقاق دارد. به تعبیری، قرآن نظام هستی و آفرینش را براساس عدل و توازن و استحقاقها و قابلیتها می­داند و از مقام فاعلیت و تدبیر الهی به عنوان مقام قیام به عدل یاد می­کند. بر این مبنا، مهمترین رکن در تعریف عدالت، حق است و به سخن دیگر، تحقق یا عدم تحقق عدالت منوط به تشخیص حق و ذی حق و پس از آن دقت در رسیدن حق به ذی حق است. عدل الهی در مقام تشریع، همواره مورد توجه قرار گرفته است و در نظام جعل و وضع و تشریع قوانین، نگاه اساسی، تحقق عدالت بوده است؛ تا جایی که قرآن حکمت بعثت و ارسال رسل را اقامه­ی عدل و قسط در نظام حیات بشری می­داند و عدل را ترازوی خداوند در امر آفرینش می­خواند. عدل الهی، در مقام جزا، از عدم تساوی نیکوکار و بدکار، همخوانی جرم و جزا و عدم تحمل بار گناه دیگران سخن می­گوید و قیامت را صحنه تجلّی کامل و بی چون و چرای عدل الهی می­داند.

مدرسه علمیه نور الزهرا (س)  

عنوان اثر

سال دفاع

نام و نام خانوادگی طلبه

نام و نام خانوادگی استاد راهنما

نام و نام خانوادگی استاد داور

واژگان کلیدی

عدل الهی در قرآن

 

1386

 

حسین پور نیک نام 

فروغ السادات سجادی فر

شهربانو محلاتی

 

عدل، قسط، حق، ظلم، میزان.

چکــیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــده

در قرآن کریم و به پیروی از آن در فرهنگ اسلام، «عدل الهی» دامنة گسترده­ای دارد. چرا که هر چه هست و امداد عدل هستی بخش خداوند است و فراخنای آسمان و محدودة زمین بر پایه عدل خداوندی قرار گرفته است. در قرآن کریم، از توحید گرفته تا معاد و نبوت و رهبری جامعه­ی بشری، همه بر پایه و محور عدل الهی استوار است.

ذات مقدس حق که کمال مطلق و خیر مطلق و فیاض علی الاطلاق است، به هر موجودی آنچه را که برای او از وجود و کمال وجود ممکن است، اعطا می­کند و امساک نمی­نماید. بر این اساس، عدل الهی در نظام تکوین، یعنی هر موجودی هر وجه از وجود کمال وجود که استحقاق و امکان آن را دارد، دریافت می­کند و ظلم یعنی منع فیض و امساک وجود از وجودی که استحقاق دارد. به تعبیری، قرآن نظام هستی و آفرینش را براساس عدل و توازن و استحقاقها و قابلیتها می­داند و از مقام فاعلیت و تدبیر الهی به عنوان مقام قیام به عدل یاد می­کند.

بر این مبنا، مهمترین رکن در تعریف عدالت، حق است و به سخن دیگر، تحقق یا عدم تحقق عدالت منوط به تشخیص حق و ذی حق و پس از آن دقت در رسیدن حق به ذی حق است.

عدل الهی در مقام تشریع، همواره مورد توجه قرار گرفته است و در نظام جعل و وضع و تشریع قوانین، نگاه اساسی، تحقق عدالت بوده است؛ تا جایی که قرآن حکمت بعثت و ارسال رسل را اقامه­ی عدل و قسط در نظام حیات بشری می­داند و عدل را ترازوی خداوند در امر آفرینش می­خواند.

عدل الهی، در مقام جزا، از عدم تساوی نیکوکار و بدکار، همخوانی جرم و جزا و عدم تحمل بار گناه دیگران سخن می­گوید و قیامت را صحنه تجلّی کامل و بی چون و چرای عدل الهی می­داند.

واژه­های کلیدی: عدل، قسط، حق، ظلم، میزان.

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :