دوشنبه - 2018 آگوست 20 - 9 ذيحجه 1439 - 29 مرداد 1397
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 188655
تاریخ انتشار : 6 مهر 1390 7:8
تعداد مشاهدات : 196

تحقیق پایانی مدرسه علمیه کوثر ورامین

عزاداری

انسان موجودي است كه همواره مورد امتحان و آزمايش الهي قرار مي گيرد و براي تحمل سختي ها و مصائب معمولاً به كسي يا چيزي پناه مي برد و از او كمك و استعانت مي طلبد تا به آرامش برسد. بررسي آيات و روايات نشان مي دهد كه هيچ خلقي نزد خداوند محبوب تر از محمد و آل محمد (ص) وجود نداشته و ندارد و همواره به پناه بردن به اين بزرگواران توصيه و سفارش شده است. يكي از راه هاي توسل به اهل بيت (ع) برپايي مراسم عزاداري براي ايشان مي باشد تا بدين وسيله علاوه بر رسيدن به آرامش در زندگي فردي از بركات اجتماعي اين گونه مراسم نيز بهره مند شويم. زيرا مجالس عزاداري اهل بيت (ع) و مخصوصاً عزاداري سالار شهيدان ابا عبدالله الحسين (ع) مهمترين وسيله براي نگهداري دين و تقويت روحية دينداري در جامعة اسلامي مي باشد. امّا متأسفانه عزاداريها با اين همه اهميت و جايگاه مهمي كه در فرهنگ اسلامي دارند در طول زمان دچار آفات، آسيب ها و انحرافاتي شده كه نقش اين وسيلة مهم را كمرنگ كرده است. همیشه عامل یا عواملی بوده اند که آگاهانه یا ناآگاهانه کوشیده اند که این مهم را از مسیر اصلی خویش خارج ساخته و با آلوده ساختن فضای روحانی و معنوی مجالس عزاداری به انواع خرافات و بدعتها، روح و محتوای اصلی این مجالس را که زنده نگهداشتن اسلام و فرامین اسلامی و آشنایی با سیره و سنّت ائمه اطهار (علیهم السلام) می باشد را از آن بگیرند. حالا این وظیفة تک تک دوستداران و محبین اهل بیت (علیهم السلام) است که به مبارزه با این تحریفات برخاسته و با بصیرت و بینائی نقشة دشمنان دین را شناخته و هر کس بسته به توان و امکانات خویش مجاهدت نماید که فضای ملکوتی این مجالس مقدس را از لوث وجود هر گونه ناپاکی و آلودگی منزه سازد و بداند که : وَسَیَعلَمُ الذَّینَ ظَلَموُا أَیَ مُنقَلب یَنقَلِبُونَ .

عنوان اثر

سال دفاع

نام و نام خانوادگی طلبه

نام و نام خانوادگی استاد راهنما

نام و نام خانوادگی استاد داور

واژگان کلیدی


عزاداری

1390
زهرا فرجی
سکینه منصوری
طوبی شاکری
عزاء، عزاداري، عزاداري كردن، سوگواري و مرثيه

چکــیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــده


عزاداري و سوگواري ائمه اطهار (عليهم السلام) از جمله مراسمات مذهبي مي باشد كه همة افراد در هر جايگاهي كه قرار داشته باشند به هر طريقي به اين مهم مي پردازند و از بركات و پي آمدهاي آن بهره مند مي شوند.

در روايات ائمه معصومين (ع) نيز تأكيد فراواني به برپايي و شركت در اين گونه محافل شده است.

با توجه به اهميتي كه اين مراسم در خود دارد دشمنان در صدد ضربه وارد كردن به اين گونه مجالس بوده اند كه يا با تعطيل كردن اين محافل و يا اينكه خارج كردن اين محافل از مسير خويش ضرباتي را بر پيكر دين وارد آوردند.

در اين تحقيق در ابتدا واژه ي عزاداري به صبر و شكيبايي كردن در مصيبت و ماتم تعريف شده و به اهميت عزاداري كه مهمترين آن دوستي با اهل بيت (ع) و دشمني با دشمنان آن است پرداخته شده است.

در ادامه به شيوه هاي عزاداري كه برپايي مجالس و لباس سياه به تن كردن و شعر و گريه كردن است اشاره شده و فلسفة گريه بر امام حسين (ع) كه زنده نگه داشتن اسلام و بيان احكام و تعاليم ديني مي باشد از مسائل مهم و نكات بارز اين تحقيق مي باشد.

و در پايان آسيب ها و آفت هاي عزاداري در قالب آسيب هاي محتوايي و آسيب هاي ظاهري و شكلي بيان گرديده و به گوشه اي از راه كارها و مبارزاتي كه در اين زمينه صورت گرفته اشاره شده است.

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :