دوشنبه - 2018 آگوست 20 - 9 ذيحجه 1439 - 29 مرداد 1397
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 188641
تاریخ انتشار : 16 شهریور 1392 2:37
تعداد مشاهدات : 203

تحقیق پایانی مدرسه علمیه کوثر ورامین

رزق و روزی از دیدگاه آیات و روایات

دانستيم كه رزق، به بهره اي كه خداوند نصيب بندگان خود مي كند، گفته مي شود و عطا كردن اين بهره را خداوند بر خود واجب و در آيات قرآن آن را، تضمين كرده است. خداوند براي هر بنده اي با توجه به ظرفيت هاي معنوي او مقداري از رزق را نزد خود تقدير كرده است. خداي دادگر سفره ي نعمتي را به نام طبيعت گسترانيده و روزي همه ي افراد را در آن پديد آورده است و آن چه كه بايد بدان توجه شود، اين است كه، انسان بايد از طريق فعاليت و تلاش و كار، بر روزي مقدر در نزد خداوند دست يابد. انسان در رابطه با اين مسئله كه خداوند روزي او را مقدر كرده است و كار و تلاش او را نيز دخيل در امر روزي قرار داده است، بايد بداند كه، كار و تلاش و اراده ي او در طول اراده و تقدير و خواست خداوند قرار دارد. لذا نبايد در امر تلاش تنبلي كرد و همه چيز را مستقيماً از خداوند بخواهد و حرص هم نبايد بورزد. انساني كه در مسير رسيدن به كمال حركت مي كند، نبايد براي بهره اي كه به آن هنوز دست نيافته است عجله كند، چون خداوندي كه تدبير همه ي مأمور ما بدست اوست بهتر مي داند كه چه موقع دست يافتن به آن امور براي ما بهتر است. آدمي بايد زندگي را بشناسد و در راستاي زندگي كردن كار و تلاش كند و نه براي زنده بودن. ما همه بايد بدانيم كه با توكل و توسل و دعا مي توانيم باب هاي بسياري را به روي خود باز كنيم، و در مسير بندگي واقعي قدم برداريم كه امر روزي هم مستثناي از اين قاعده نيست، و با كمك اين عوامل مي توان بر روزي خود تأثير گذاشت.

عنوان اثر

سال دفاع

نام و نام خانوادگی طلبه

نام و نام خانوادگی استاد راهنما

نام و نام خانوادگی استاد داور

واژگان کلیدی


رزق و روزی از دیدگاه آیات و روایات

1392
فریده نیک پور
الهام نصرت زادگان
روحی
رزق، روزي، رازق، مرزوق

چکــیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــده


رزق در لغت به معناي بخشش پي درپي و عطاي هميشگي است و هرگونه بهره اي كه خداوند نصيب بندگان خود مي كند را شامل مي شود، اعم از بهره هاي مادي يا معنوي. بهره هاي مادي مانند: خوراك و پوشاك و ثروت و ... و بهره هاي معنوي مانند: علم و معرفت و فاميل و ... . ناگفته نماند كه رزق جداي از مال و ثروت و موقعيت و بهره هاي گوناگوني كه در ميان مردم رايج است، مي باشد. چون رزق چيزي است كه قابليت بهره برداري دارد و اين غير از دارايي و ثروت است. مانند خيلي از ثروتمندان كه فقط امانت دار اموال خود هستند و استفاده، به معناي واقعي رزق از تمام آن اموال نمي كنند.

رزق بندگان بر خداوند واجب است و خداوند خود در آيات قرآن روزي بندگان را تضمين كرده است، و گفته است كه هيچ جنبنده اي را بر روي زمين بدون روزي رها نكرده ام، همچنين مقدار و اندازه ي روزي هم نزد پروردگار جهانيان تقدير شده است، احدي توانايي كم يا زياد كردن اين مقدار تقدير شده را ندارد.

انسان با كار و تلاش خود كه در طول خواست و اراده ي خداوند است تنها مي تواند از سقف روزي خود بهره برداري كند و نه بيشتر. كساني هم كه تفكر جبري دارند و معتقدند كه وقتي خداوند روزي را تقدير كرده است، پس كار و تلاش و دعا و توسل و توكل ديگر نقشي ندارد، كاملاً در اشتباه هستند، چرا كه خداوند نظام عالم را نظام اسباب و علل قرار داده است و براي بدست آوردن همان روزي تقدير شده هم بايد به اسباب رجوع كنيم.

خداوند دوست دارد كه نياز بندگانش را از طريق اسباب فراهم كند، نه مستقيماً از جانب خود.

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :