يکشنبه - 2018 ژوئن 24 - 11 شوال 1439 - 3 تير 1397
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 186603
تاریخ انتشار : 19 شهریور 1394 13:9
تعداد مشاهدات : 257

تحقیق پایانی- مدرسه علمیه کریمه اهل بیت علیهم السلام

عقل و وحی و رابطه آن ها از دیدگاه آیت الله جوادی آملی

موضوع عقل و وحی و رابطه ی آن دو یکی از کهن ترین موضوعات کلامی است که قدمت آن به زمان قبل از اسلام برمی گردد و همواره نظر اندیشمندان را به خود جلب کرده و نظرات مختلفی در این باب ارائه شده است؛ به گونه ای که در اندیشه گروهی از متفکران این ادعا وجود داشته که قلمرو وحی کشف و شهود و عرفان است و قلمرو عقل دنیای تجربه و طبیعت و استدلال است و این دو مقوله قابل جمع نیستند؛ اما برخی جمع این دو را ممکن دانسته و هنگام بروز تعارض قطعیات عقلی را مقدم داشته و راه تأویل نصوص دینی را پیش گرفته اند؛ چنان چه علمای ادیان مختلف در عقلانی جلوه دادن آموزه های شریعت خود، همواره در تلاش بوده اند. لکن در این پژوهش مراد از وحی، وحی نبوی به رسول خاتم (صلّی الله علیه و آله) است که پیشینه بحث ما از رابطه ی عقل و وحی را، به دوران پس از اسلام تحدید می کند. آنچه مسلم است غالب اندیشوران مسلمان قائل به توافق عقل و وحی هستند و در این راستا ادله ای از قرآن و روایات اقامه می کنند. آنچه در این پژوهش مد نظر است شناخت عقل و وحی و رابطه ی آن دو از دیدگاه آیت الله جوادی آملی است؛ بدین معنا که در مسیر شکل گیری شناخت چه رابطه ای بین برون داد عقل و وحی برقرار است و این که آیا یافته های عقلانی و گزاره های وحیانی با یکدیگر در تعارض هستند یا موافق با هم می باشند

بانک جامع تحقیقات پایانی (پایان نامه سطح دو (کارشناسی)) طلاب حوزه علمیه خواهران استان تهران

مدرسه علمیه .....کریمه اهل بیت علیهم السلام...........

عنوان اثر

سال دفاع

نام و نام خانوادگی طلبه

نام و نام خانوادگی استاد راهنما

نام و نام خانوادگی استاد داور

واژگان کلیدی

عقل و وحی و رابطه آنها از دیدگاه آیت الله جوادی آملی

1394

 

سعیده اسحاقی آشتیانی

 

فاطمه غلام نژاد

 

فاطمه فلاح تفتی

 

عقل، وحی، رابطه، آیت الله جوادی آملی

چکــیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــده

 

عقل و وحی از جمله مقولاتی است که از دیرباز مورد توجه متفکران دینی قرار داشته و نظریات مختلفی در باب رابطه­ی آن دو ارائه گشته است؛ گروهی مدعی وجود تعارض بین یافته­های عقل و گزاره­های وحیانی­اند، و اکثر اندیشمندان اسلامی، نظر به توافق آن دو دارند. اهمیت این موضوع زمانی روشن می­شود که بدانیم این اختلاف جهت­گیری­ها، سبب شکل­گیری مکاتب مختلف فلسفی، کلامی و فقهی می­گردد. دراین راستا پژوهش حاضر به بررسی دیدگاه آیت الله جوادی آملی پیرامون عقل و وحی و رابطه­ی میان آن دو پرداخته است. بر طبق دیدگاه استاد، عقل و وحی هر دو از منابع اثباتی دین بوده و امکان وجود تعارض بین برون­داد عقل قطعی و وحی قطعی، محال می­باشد؛ و هنگام بروز تعارضات ظاهری، دلیل عقلی مقیِّد و مخصّص دلیل نقلی معتبر است؛ زیرا اگر هنگام بروز تعارض ظاهری، وحی بر عقل مقدم گردد، لازمه­اش معتبر ندانستن عقل قطعی است و عدم اعتبار عقل قطعی، منجر به فرو ریختن پایه­های مسائل اعتقادی و در پی آن عدم حجیت وحی در مقام اثبات است. از نظر ایشان توافق بین عقل و وحی در موقعیت­های مختلف به سه شکل جلوه­گر می­شود که عبارتند از : 1- تقدم عقل بر وحی، 2- هم­ردیفی عقل و وحی و 3- تأخر عقل از وحی. استاد در گامی فراتر، از این توافق با عنوان تعاضد یاد می­کنند. روش تحقیق در این پژوهش کتابخانه­ای است و با محوریت مطالعه آثار استاد جوادی آملی به دست آمده و سعی شده داده­های جمع­آوری شده با تحلیل منظقی ترکیب گردند تا به اثبات فرضیه تحقیق که همان رد وجود هر گونه تعارض بین برون­داد عقل و وحی است، بیانجامد.

 

 

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :