جمعه - 2018 ژوئن 22 - 9 شوال 1439 - 1 تير 1397
Delicious facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 182881
تاریخ انتشار : 3 خرداد 1395 9:18
تعداد مشاهدات : 238

دل نوشته طلبه

بسم رب المهدی (روحی فداه) در مجلس سرور آسمانیان و زمینبان ما به طلب با پای سر آمده بودیم و چه زیبا با پای جان قدم در حریم ملکوتی آل طه نهادیم و مهمان خان بی کران خاندان کرامت شدیم آن هم در ماه مهمانی رسول رحمت (صلی الله علیه و آله و سلم). برای عروج بر بال فؤاد جانان نشستیم و دل به دریای مهرشان زدیم. در این مجلس دعوت گو اهل بیت(علیهم السلام) بودند و مدعو و لبیک گو دل عشاق. آنجا در سیر جان ها اسم از آرام جانم آمد دلم به اسمش خروشید و رها از بند و زندان تنم گردید اسم از حبیب دلم آمد جانم در سینه به تنگ آمد و شهید شد و شهد شیرین شهادت شهدا جرعه ای مهمان شد. او که همواره زمزمه نامش را در دل می پروم لبیک گویان صدایش می زنم آنگاه است که دلم آرام می گیرد و ریسمان شجره طوبی را به جان گره می زنم تا گاه و ناگاه سر به آبشخور آن شیطان طماع نبرد و دل خوش نکند. او پدرم و لی نعمتم است آن که عرش و فرش فرش قدوم مبارکش است آن گه با بردن نامش لبم آتشین و چشمم چو دریای خروشان و دست و پایم لرزان و قلبم از سینه جدا می شود؛ آری، بابا یابن الحسن جانمان را می گویم که از لحظه اسیری آدم ناتوانی نوح دلشکستگی نوح و موسی و عیسی علیه السلام و افزون بر آن از آن دم که جدمان رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم امت را ترک گفتند و پدرمان امیرالمومنین علی علیه لسلام دل از کمک امت شستن و استخوان در گلو خار در چشم پاره تنش خورشید خانه اش مادر طفلانش آن یگانه مادر بانوی عالم خلقت شبانه دردل خاک آرامانید و خود را به تیغ جفای امت آغشته دید و آن گاه که کریم آل احمد علیه السلام تن افلاکیش به تیر جهل و جور امت گلگون گردید و آن زمان که سید الشهدا سر براین بی وفایی داد و زینب کبری دلش شرحه شرحه گشت و... آری تمام خاندان رسالت دل به صفای آن قدوم نازنین آن ربیع الانام یوسف زهرا مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه روحی و ارواح العاملین لتراب مقدمه فداه خوش گرده اند. آن که تجلی کامل ماه ولایت است و سر چهاردمین بودنش نیز همین است همه آن سیزده تن (علیهم السلام) دل به آن تجلی اعظم در زمان حکومتش خوش کردند تا دنیا نیز از این دنی بودن رخت بندد و وارد ملکوت گردد و این امت اسلام سوار کشتی هدایت شده و خود هادی شود. آری این فصلی است از یک نیایش عاشقانه برای دل منتظران حقیقی که تنها حریم دلشان با کلید یا مهدی(علیه السلام) باز می گردد و غیر و نامحرم را مهمان نمی کند تا نکند وعده دیدارشان با صاحب خانه به تاخیر بیافتد. این فصل تلنگری بود تا مروارید جان را از حصار سینه تن تبه در آید و متلالی شود باشد که مقبول حضرتش عجل الله روحی وارواح العالمین مقدمه فداه قرار گیرد و لیقات خدمت مخلصانه توفیق طاعت و شهادت در رکاب دهند. آمین یا رب العالمین والسلام
بسم رب المهدی (روحی فداه)
در مجلس سرور آسمانیان و زمینبان ما به طلب با پای سر آمده بودیم و چه زیبا با پای جان قدم در حریم ملکوتی آل طه نهادیم و مهمان خان بی کران خاندان کرامت شدیم آن هم در ماه مهمانی رسول رحمت (صلی الله علیه و آله و سلم).
برای عروج بر بال فؤاد جانان نشستیم و دل به دریای مهرشان زدیم.
در این مجلس دعوت گو اهل بیت(علیهم السلام) بودند و مدعو و لبیک گو دل عشاق.
آنجا در سیر جان ها اسم از آرام جانم آمد دلم به اسمش خروشید و رها از بند و زندان تنم گردید اسم از حبیب دلم آمد جانم در سینه به تنگ آمد و شهید شد و شهد شیرین شهادت شهدا جرعه ای مهمان شد.
او که همواره زمزمه نامش را در دل می پروم لبیک گویان صدایش می زنم آنگاه است که دلم آرام می گیرد و ریسمان شجره طوبی را به جان گره می زنم تا گاه و ناگاه سر به آبشخور آن شیطان طماع نبرد و دل خوش نکند.
 او پدرم و لی نعمتم است آن که عرش و فرش فرش قدوم مبارکش است آن گه با بردن نامش لبم آتشین و چشمم چو دریای خروشان و دست و پایم لرزان و قلبم از سینه جدا می شود؛ آری،  بابا یابن الحسن جانمان را می گویم که از لحظه اسیری آدم ناتوانی نوح دلشکستگی نوح و موسی و عیسی علیه السلام و افزون بر آن از آن دم که جدمان رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم امت را ترک گفتند و پدرمان امیرالمومنین علی علیه  لسلام دل از کمک امت شستن و استخوان در گلو خار در چشم پاره تنش خورشید خانه اش مادر طفلانش آن یگانه مادر بانوی عالم خلقت شبانه دردل خاک آرامانید و خود را به تیغ جفای امت آغشته دید و آن گاه که کریم آل احمد علیه السلام تن افلاکیش به تیر جهل و جور امت گلگون گردید و آن زمان که سید الشهدا سر براین بی وفایی داد و زینب کبری دلش شرحه شرحه گشت و... 
آری تمام خاندان رسالت دل به صفای آن قدوم نازنین آن ربیع الانام یوسف زهرا مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه روحی و ارواح العاملین لتراب مقدمه فداه خوش گرده اند.
آن که تجلی کامل ماه ولایت است و سر چهاردمین بودنش نیز همین است همه آن سیزده تن (علیهم السلام)  دل به آن تجلی اعظم در زمان حکومتش خوش کردند تا دنیا نیز از این دنی بودن رخت بندد و وارد ملکوت گردد و این امت اسلام سوار کشتی هدایت شده و خود هادی شود. آری این فصلی است از یک نیایش عاشقانه برای دل منتظران حقیقی که تنها حریم دلشان با کلید یا مهدی(علیه السلام) باز می گردد و غیر و نامحرم را مهمان نمی کند تا نکند وعده دیدارشان با صاحب خانه به تاخیر بیافتد. 
 این فصل تلنگری بود تا مروارید جان را از حصار سینه تن تبه در آید و متلالی شود باشد که مقبول حضرتش عجل الله  روحی وارواح العالمین مقدمه فداه قرار گیرد و لیقات خدمت مخلصانه توفیق طاعت و شهادت در رکاب دهند.
آمین یا رب العالمین
والسلام
نفیسه عقدانی طلبه سطح سه 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :